Sleeping Beauty

» Hoe de avond zich als een pirouette omdraaide…

donderdag 30 december 2010 10:03 uur

Dankzij het onvolprezen medium Twitter veranderde @Fashiontweet mijn avond gisteren opeens van een naderend schoonheidsslaapje in het bezoeken van de The Sleeping Beauty van het Nationale Ballet. Een onwaarschijnlijke opwaardering, al zeg ik het zelf.

En zo bevond ik mij om 19.15 uur in de taxi van @taxiamsterdam op weg naar het muziektheater.

Mijn hele jeugd is gevuld geweest met veel, veel ballet, dus deze avond deed me echt plezier. Een aantal bevindingen:

  1. Het bezoeken van een theatervoorstelling, zeker een ballet als dit, met een groot orkest en een nog groter dansersensemble, nu ja, het maakt dat ik me altijd graag voorstel dat het eigenlijk 1880 is en de kroonluchters echte brandende kaarsen bevatten. Dan is het nog maar een kleine stap me voor te stellen dat ikzelf eigenlijk loge zit i.p.v. balkon en dat mijn borsten omhoog worden geduwd door een of ander antiek kostuum. (Ik zou mezelf eigenlijk een ouderwetse toneelkijker op een stokje moeten aanschaffen.)
  2. Het publiek dat een ballet bezoekt is nogal gevarieerd. Niet alleen zag ik alle leeftijden, ook alle kledingkeuzes waren vertegenwoordigd. Zelfs de kledingkeuzes die nauwelijks als keuze bestempeld kunnen worden.
  3. Ook in het Muziektheater had ik te maken met het vervelendste soort publiek dat je kunt treffen: de voiceovers, zoals ik ze noem. Dit soort publiek ventileert altijd graag zijn of haar kennis omtrent wat er te zien is. Een voorbeeld: ‘Ah! Dit is de bloemenwals. Lalalalalala lala lalalalalala.’ Deze mensen maken zich ook vaak schuldig aan het verstoren van de serene milirust aan het einde van een optreden (voor het applaus aanzwelt) door er keihard woorden als PRACHTIG en MOOI HOOR doorheen te fluisteren.
  4. Bij ballet kijk ik zoveel liever naar de mannen dan naar de vrouwen, iets dat vermoedelijk niet alleen met mijn heteroseksuele natuur te maken heeft. Klassiek geschoolde, mannelijke dansers kunnen springend de zwaartekracht negeren. Het lijkt altijd of ze nèt even langer in de lucht blijven hangen dan mogelijk is.
  5. Prinses Aurora werd gedanst door Igone de Jongh, jeej!



1 reactie

  1. Suus

    Afschuwelijk, die voice-overs. Heb dat een keer meegemaakt op het Rotterdams Film Festival. ‘Oh kijk, zijn hand is afgehakt.’ ‘Zie je, de hond is ook dood.’

plaats een reactie:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *