Klim maar op m’n rug

woensdag 17 oktober 2012 13:50 uur

Tijdens de ouderavond werd me op het hart gedrukt mijn kind thuis vooral veel te laten lezen. Nu leest hij al meer dan prima, maar als een onderwijzer mij iets opdraagt, dan kan ik dat nog steeds moeilijk negeren.

Om het nieuwe opvoedkundige regime wat luister bij te zetten besloot ik daarom om telkens na het eten wat voor te lezen. De ongezelligheid van het wel of niet willen eten zorgde ervoor dat het lezen extra goed uit de verf kwam. Zo goed zelfs dat het tempo van de laatste happen ermee kon worden opgevoerd. Er ging immers voorgelezen worden na afloop!

Ik pakte mijn lievelingsboek van weleer uit de kast en begon te lezen. Verdorie, dat boek was nog net zo spannend als vroeger, ík hing zelfs aan mijn lippen. Op de derde dag hield mijn zoon het niet meer. Nadat ik het boek weglegde na de dagelijkse cliffhanger (waarin we lazen hoe de heks ontdekte dat Hans ontsnapt was) griste hij het boek van tafel en begon zijn zusje voor te lezen. Uiteindelijk wonnen we allemaal.



plaats een reactie:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *