Fame!

donderdag 28 januari 2010 15:58 uur

Vroeger, toen ik nog een klein en mager meisje was, wilde ik op ballet. Zes jaar oud was het dan eindelijk zover: ik mocht! De eerste lessen staan me nog helder voor de geest, hoe we op grond moesten zitten en onze voeten strekken, netjes in een kring stappen met gestrekte beentjes, alles vond ik mooi. Elke week werd ik trouw door mijn moeder naar de balletschool gebracht, één keer in de week werd al snel twee keer, en later zelfs drie keer. Woensdgavond, donderdagavond en zaterdagochtend bracht ik daar door.

Op TV was een Duitse jeugdserie te zien: Anna, over een meisje dat heel graag ballerina wilde worden maar door een door haar broer veroorzaakt ongeluk verlamd raakt. Na een intensieve revalidatie, waar ze overigens een leuke jongen in een rolstoel leert kennen, krabbelt Anna er weer bovenop om uiteindelijk dan toch ballerina te worden. Zes afleveringen en een speelfilm, drie boeken. Ik kende alles letterlijk uit mijn hoofd (in het Duits). Anna, ach Anna *zucht*.

De moeite die we deden om, als de serie dan eindelijk weer eens werd uitgezonden, hem op te nemen op Betamaxbanden, gedoe, maar daarna oneindig veel kijkplezier. Nu, jaren later, heb ik de serie en de film op DVD gekocht. Nogmaals Hoera voor de Moderne Tijd.

Fame!

Vorige week keek ik Fame, de 2009 film. Een zogenaamde Slechte Film, maar wat de hek, met dansen, en zo een school waar ik altijd van droomde maar nooit opgezeten heb, waar je de hele dag mag dansen, en zingen, en acteren, en muziek maken, en beeldjes kleien, nu ja, hemel op aarde. Fijn om anderhalf uur te zwelgen, maar ook wel een beetje buikpijn. Want ballet en ik, we zijn uit elkaar gegroeid.

Totdat eergisteren Ilse me vroeg of ik misschien meewilde naar haar balletgroepje. Het zou heus wel meevallen, zei ze (wat helemaal niet waar bleek te zijn want het was eigenlijk een verkapte auditie (aargh) en het groepje gaat in juni optreden maar daar zal ik vanaf nu over zwijgen om geen risico op kijkende bekenden te lopen), maar het viel dus helemaal niet mee. Het deed pijn, ik presenteerde mijn conditie als zijnde van een bejaard paard en in de spiegels (overal, overal!) zag ik eruit als een zwanger paard.

Hoe dan ook, ze wilden me houden, en ik hoorde mijzelf “ik wil graag meedoen” zeggen, dus ik geloof dat dat betekent dat ik weer op ballet zit. Maar mij hoor je er dus niet meer over. Echt niet.



6 reacties

  1. MARIELLE

    HALLO, IK BEN AL EEN TIJD OP ZOEK NAAR DE SERIE EN/OF FLIM VAN ANNA. IK LEES IN JOUW STUKJE DAT JE HEB HEBT GEKOCHT!!
    ZOU JE MIJ KUNNEN VERTELLEN WAAR JE HET HEBT GEKOCHT EN IS HET NED ONDERTITELD?
    ALVAST VRIENDELIJK BEDANKT, MARIELLE
    06-44776556

  2. doro

    wow hoor!
    even over anna, de serie. die was dus echt super leuk! in duitsland werden er vervolgens ook niet alleen de balletscholen overspoelt, maar ook de naam anna werd weer ontzettend populair.

  3. Manon

    in juni zit ik vooraan heel hard te klappen!!!! (met spandoek…)

  4. Emil

    Sssjapooooooo !!

  5. RIanne

    Zo gaaf!! Echt heel stoer dat je het hebt gedaan. Volgens mij ga je het alleen maar heel leuk vinden.

    Ik heb vroeger ook gedanst, eerst stijldansen (dus niet heel vroeger ;-)) en daarna streetdance en nog later dansen in musicalproducties. En het is zoo leuk, zo eng, maar zoo leuk.

    Ik heb dinsdag dus ook de stap weer genomen. Ik heb het wel bijna een jaar uitgesteld, maar dinsdag eindelijk gegaan. Het was doodeng, maar zooo leuk!!

    Ik ben heel benieuwd hoe het gaat. Ik twitter je er wel over. Want ik wil het weten hoor!!

    Liefs

  6. Ilse

    Eh ja, auditie, had ik dat niet gezegd..? 😉 Je bent doooooor! Jiehaa! Echt leuk dat ik we weer samen dansend onze woensdagavonden doorbrengen!

plaats een reactie:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *