Het hondje van de slijterij

woensdag 23 april 2014 12:38 uur

Helemaal beneden in het huis waar ik woon zit een winkelruimte. Hier zat eerst een herenmodezaak in, toen een damesmodezaak en nu een wijnwinkel. Je zou kunnen zeggen dat ik momenteel een heel grote wijnkelder heb. Ook zou je kunnen zeggen dat het de kat op het spek binden is. Beide heb ik overigens al gehoord.

Vooralsnog is Alwine de enige die er regelmatig komt. Elke dag, na school, rent ze alleen de winkel binnen om met het hondje te knuffelen. Na vijf minuten gaat dan de bel en is ze ook thuis. Het hondje en Alwine leerden elkaar vlak na de feestelijke opening van de winkel kennen.

‘Hij is zo schattig,’ zei ze.

Dat klopt denk ik wel. Ik heb geen verstand van honden, maar deze is heel schattig, en pluizig, en zacht.

‘Ik vind hem zo lief,’ zei ze.

Ik stond er naast en vroeg me af of ik nu verplicht was wat wijn te kopen. Alwine aaide de hond. De hond kwispelde. Het hele plaatje was rustgevend. Ik had helemaal geen wijn nodig.

‘Je mag zo vaak je wilt komen knuffelen,’ zei de winkeleigenaar.
‘Dat is lief, hè?’ vroeg ik Alwine.
‘Ja,’ zei ze.

Opeens stond ze op.

‘Tot morgen!’ riep ze, en rende de winkel uit. Ik hobbelde er achteraan.

‘Bedankt,’ zei ik.

De man zwaaide vriendelijk. Ik ga binnenkort maar wat wijn kopen in mijn wijnkelder.



3 reacties

  1. Bia sarton

    Ik wil heel graag een foto van het hondje!

  2. Bia sarton

    Ik wil heel graag een foto van het hondje (reactie 2)

  3. Femke

    Wat straalt Alwine toch mooi uit dat ze ultiem lief, schattig en oprecht is. Leuk om te zien dat niet alle kinderen tegenwoordig ik-gecentreerd zijn.

plaats een reactie:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *