Een haar in je eten

vrijdag 28 maart 2014 13:52 uur

1sterren

wat: een haar
waar: in mijn eten

Gisteravond at ik samen met wat vrienden in een nieuw restaurant. Het restaurant was zelf niet nieuw – geloof ik – maar ik was er nog nooit geweest. Nu vind ik dat sowieso al wat spannend, maar mijn karakter bleek meer op de proef te worden gesteld dan ik aankon: ik vond een haar in mijn eten.

Terwijl mijn vrienden om me heen lekker zaten te eten, viste ik een lange, zwarte haar uit mijn sla. Ik wierp hem snel op de vloer naast me, fluisterde iets als ‘er zit een haar in mijn eten, bah’ en bekeek snel de schade: op mijn bord lag nog driekwart van de maaltijd. Ik ademde diep in en probeerde zo veel mogelijk om het rampgebied heen weg te scheppen en in mijn mond te stoppen. Na drie happen gaf ik het op, ik kon alleen nog maar aan de haar denken. Ik was misselijk.

De twee vrienden die het dichtst bij me zaten – en wie ik de haar had laten zien – aten smakelijk hun hele bord leeg. Hierdoor voelde ik me een sukkel, want blijkbaar is een haar in het eten van je buurvrouw geen enkele aanleiding om je eten te laten staan. Maar we aten dezelfde sla! En de man in de keuken had een zwarte paardenstaart!

Een van de vrienden die wat verder weg zaten hoorde het pas vanmorgen, van die haar, en werd alsnog misselijk.
‘Waarom heb je dat gisteravond niet gezegd?’ vroeg hij.
‘Omdat je je eten dan niet meer zou opeten,’ zei ik.
Ik ken deze vriend goed en ben al vaker dankbaar geweest voor zijn medesukkelschap.

We kwamen er niet achter waarom een haar in een klein hoekje van je eten je eetlust zo kan bederven, zelfs nog de volgende dag. Bovendien merkten we – door reacties van kantoorgenoten – dat de mensheid onder te verdelen is in twee groepen: mensen die haren in het eten vies, maar overkombaar vinden én sukkels die een haar in het eten een meal-breaker vinden. Waarvoor één ster, in een apart schaaltje. Eet smakelijk.



plaats een reactie:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *