Een boek maken

woensdag 2 mei 2012 16:29 uur

Mijn eerste woorden die niet waren bedoeld voor een leraar, een vakantiekaart of voor Joey van New Kids on the Block, schreef ik eind vorige eeuw. Ze waren voor het publiek, voor anderen, voor vreemden. Dit gebeurde op een obscuur internetadres waar ik ze, na uren gepuzzel met HTML via een ratelende inbelbodem op had weten te krijgen. Daarmee werd ik een van de eerste webloggers van Nederland. (Ja echt!)

En alsof de internetrevolutie slechts een gerucht was, heb ik nu met de andere Recensiekoningen een boek geschreven. We hebben alles zelf gedaan: het schrijven uiteraard, maar ook het ontwerp, de redactie en de correctie. Het moment dat het uiteindelijke bestand naar de drukker werd gestuurd, vond ik dan ook bijna ondraaglijk. Ik besloot het achterna te reizen.

In de grote fabriekshal van de drukkerij was het een klereherrie. Een gigantische offsetpers spuugde in moordend tempo vellen Recensiekoning uit. Mijn hart maakte een sprongetje: daar lag de vrucht van onze inspanningen. Onder een daglichtlamp werd het gecontroleerd door een norse beer. Of het nou door het klantgerichte beleid kwam, of doordat er niet veel vrouwen rondlopen op de gemiddelde drukkerijvloer, ik werd direct na binnenkomst omsingeld door mannen assorti. Mannen die me wilden uitleggen hoe de drukpers werkte, mannen die me wilden rondleiden langs alle imponerende machines, mannen die koffie voor me wilden halen. Mijnwerkers die al maanden onder de grond machines bedienen waar je zwart van wordt. En nu was er een vrouw.

De rondleiding eindigde bij een pallet waarop een stapel omslagen van ons boek lag. Ik pakte er één. ‘Kijk, dat ben ik,’ zei ik, terwijl ik de opgemaakte en onherkenbare versie van mijzelf aanwees op het omslag. ‘Henk!’ De beer keek nors op. ‘Henk, kijk. Ze staat zelf op het omslag,’ en hij duwde het vel onder het kunstmatige daglicht. Henk keek naar het omslag, en vervolgens naar mij. Henk was niet meer nors. Henk bloosde. ‘Je ziet er mooi uit,’ mompelde hij.

Zondag werd het boek gelanceerd op een groots feest. Henk was er niet. We hadden de sterren van de hemel kunnen dansen. Alle vijf.


foto: Emil de Jong



plaats een reactie:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *