7 februari 2014

vrijdag 7 februari 2014 23:59 uur

#plog – Wat deed ik allemaal op 7 februari 2014?

Bubbel moest meteen ’s morgens aan de bak in het huis dat Midas en Alwine voor hem duplode. Hup Bubbel, naar binnen, door deze provisorische deur.

Ik moet er weer vandoor jongens, ik moet naar mijn werk. Zei ik werk? Ik bedoel die komkommer die daar ligt.

Ga maar weer naar binnen Bubbel, wij regelen die shit wel voor je.

O ja, zo is het perfect.
Genoeg over Bubbel, wat gebeurde er nog meer vandaag?

Ik at havermout met cranberry’s.

Vandaag was juf Sanne jarig. Midas en Alwine hadden tekeningen gemaakt.

Het regent. Perfect weer om weer naar de tandarts te gaan.

Had ik er zin in? Nee. Zag ik er tegenop? Ook niet echt, het was een controle-afspraak voor de hechtingen. Bovendien was sinds vandaag (en na een goede nacht slaap) eindelijk de pijn wat minder.

Vroem.

Bij de tandarts keek een voetballer me streng aan. Drie kwartier lang, want zo lang moest ik wachten.

De laatste hechtingen werden uit mijn kaak gepeuterd en er werd een foto gemaakt van mijn gebit. Of wat daar inmiddels van over is. Mooie schroef in mijn kaak he? Superduur!

Thuis schreef ik nog wat.

De recensie over mijn vader stond vandaag in de krant.

Ik reisde met Arjen af richting Groningen. We kochten een broodje bij Wild Bean Café.

Dit broodje.

Vroem.

Ik dronk een thee en een cola in Groningen. En ik las het eerste korte verhaal uit Ambulance van Johan Harstad.

Wat ziet Arjen er netjes uit? Klopt, hij moet zo nog wat doen in De Oosterpoort.

Hoi Groningen!

Klopt.

We zijn er bijna.

Wachten op wat komen gaat.

Er hangen daar nubische lampen.

Er was geen avondeten dus er werd zo veel mogelijk tapas aangerukt. Prima.

Achter de schermen werd één van de vier vleugels gestemd.

Waar keken ze naar, vraag je je misschien af.

Naar deze twee knappe mannen van het Noord Nederlands Orkest. Wat doen ze daar? Een beetje knap zijn en aan elkaar vlinderdasjes friemelen, want het zijn modellen en ze kunnen waarschijnlijk niet eens een instrument bespelen. Of wel, maar dan zijn het vrouwenharten gestemd in mineur.

We zouden later die avond de première bijwonen van Centri-fuga van Simeon ten Holt, het stuk dat volgens Ten Holt onuitvoerbaar zou zijn.

Soundcheck. Appelsap. Appelsap.

De nog lege zaal.

Arjen werd geïnterviewd over Canto Ostinato en over hoe hij zijn tweede roman Bastaardsuiker in zijn geheel op dat muziekstuk heeft geschreven (en nog veel andere onderwerpen maar nou ja, je had er bij moeten zijn, of niet).

Zijn er nog vragen uit de zaal? Ja, wie zijn die twee kerels in de achtergrond?

Bedankt Arjen, hier heb je een struikje. Dat struikje kreeg ik, omdat ik Canto Ostinato ooit onder zijn aandacht heb gebracht. Zo zie je maar, struikjes wisselen veelvuldig van eigenaar nog voor ze een vaas zien.

Interview met OOG Radio.

Het gaat beginnen! Ssssst…

Klaar. Applaus. Wat ik er van vond? Het wisselde heel erg tussen ‘Wow gaaf’ en ‘dit is een soort Kleren van de Keizer. Waar zijn we mee bezig?’ met daar tussenin grote stukken snelweg waarvan je niet wist dat hoe je ze gereden hebt.

Goed gewerkt, vier dirigenten.

Tijd voor Canto Ostinato hadden we helaas niet meer, want Arjen moest op tijd naar Schiphol.

Thuis had ik tijd voor deze terwijl ik mijn plog maakte. Nu snel slapen, tot morrege!



plaats een reactie:

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *