Het allerbeste wat mij kan overkomen, is voor een raadsel komen te staan waarvan ik niet meteen de oplossing zie. Hierdoor kijk ik graag naar Wie is… de Mol?, Sherlock of om het even welk ander programma waarin je veelvuldig op het verkeerde been wordt gezet. (Ik zeg nu wel om het even maar als iemand nog zo’n programma weet hoor ik het graag, ze zijn er bijna niet.) Het beste gevoel ter wereld is misschien wel het moment waarop je — al dan niet na logisch redeneren — achter De Oplossing komt.

Overigens moet deze liefhebberij niet worden verward met het houden van verrassingen, want ik haat verrassingen. Een verrassing — vooral de aangekondigde soort — is gewoon heel erg irritant. Dan krijg je namelijk een raadsel aangeboden, bijvoorbeeld een activiteit die je te wachten staat, maar dan mag je vervolgens niet je weg naar de oplossing beredeneren. ‘Want dan is het geen verrassing meer.’ De verrassing is het grootste overwaardeermechanisme dat er is. Een verrassing maakt zichzelf kapot.

De tweede opdracht was ontzettend interessant. In een individueel voorgesprekje met Art kon de mol van tevoren aangeven wie van zijn medekandidaten niet van de brug zouden abseilen. Wij, als kijkers mochten dit gesprek natuurlijk niet zien. Of wel? Tim leek ‘Liesbeth en Anne-Marie’ te antwoorden op de vraag ‘Wie is de mol?’ van Art, maar zit Tim écht nog op twee mollen? Kan dat nog wel, zo laat in het spel? Veel waarschijnlijker zou het zijn als dat het antwoord was op de vraag ‘Wie denk jij dat er wél naar beneden gaan?’ Want deze twee personen waren precies degenen die de pot uiteindelijk 1000 euro kostten. O ja, en Tim zelf natuurlijk, die ook 500 euro uit de pot weghield door keihard schreeuwend naar beneden te gaan. Dit was tevens het hoogtepunt van de aflevering, dus daar hebben we maar even een Recensiekoning Remix van gemaakt:

width="590" height="362" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"> name="allowFullScreen" value="true" /> name="allowscriptaccess" value="always" /> name="src" value="http://www.youtube.com/v/xl-znJOgTP8?version=3&hl=nl_NL" /> name="allowfullscreen" value="true" /> width="590" height="362" type="application/x-shockwave-flash" src="http://www.youtube.com/v/xl-znJOgTP8?version=3&hl=nl_NL" allowFullScreen="true" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" /> id="attachment_52647" class="wp-caption alignright" style="width: 300px"> href="http://www.recensiekoning.nl/wp-content/uploads/2012/02/timchick.jpg" rel="lightbox[52619]"> class="size-medium wp-image-52647" title="timchick" src="http://www.recensiekoning.nl/wp-content/uploads/2012/02/timchick-300x181.jpg" alt="" width="300" height="181" /> class="wp-caption-text">Do you know Julio Iglesias?

In de laatste opdracht shinede Tim pas echt goed als mol: hij presteerde het om met het uiligste groepje kunststudenten terug te komen dat hij kon vinden, waarschijnlijk omdat hij ze bij een heel andere opleiding had opgeduikeld, tandheelkunde ofzo. Dat ze echt kunstgeschiedenis studeerden moeten we maar niet op zijn blauwe ogen geloven, want deze mensen wisten niet veel van de grote meesters van eigen bodem. Genant! En zo hield Tim nog eens €2000,- weg uit de pot. Helaas voor Tim was het hem ook niet gelukt het telefoonnummer van het leuke meisje op het zebrapad te scoren, dus als iemand haar kent? Please RT.

William moest naar huis, met twee jokers. Lekker suf, William! Liesbeth was meteen in paniek, want zij zat op dezelfde mol als hij. Aangezien we Liesbeth nu weer wel kunnen geloven, weten we dus dat ook William op Anne-Marie zat. Vol. Zonder jokers. Tim bleef over met zijn drie meisjesjokers. Misschien kan hij hun telefoonnummers wel scoren in de volgende uitzending? Op naar aflevering acht!

Niets is zo ontspannend als op zondagmorgen, vanuit bed, de herhaling van Camping Life kijken. Dit programma staat geheel in het teken van kamperen, maar de realiteit is dat dit bijzaak is. Het had net zo goed over het opknappen van je huis kunnen gaan (maar daar heb je Eigen Huis en Tuin voor), over klussen in wedstrijdverband (Klus je rijk) of over hoe je man weigert je huis op te knappen (Help! Mijn man is klusser!).

Camping Life is leuk omdat Sander Janson het presenteert. Hij doet dit inmiddels al negen jaar, en heeft in die jaren al verschillende co-presentatrices versleten. Eerst was er Corine, daarna kwam de onvolprezen Marit — met wie hij een aantal jaren een klein koepeltentje deelde — en nu is er dan Jessica, een nog steeds fantastische rol van Katja Schuurman. (Serieus, ik denk echt dat het Katja Schuurman is in een Jessicapak.)

Genoeg over die chicks, even terug naar Sander. Hij presenteert het programma met zoveel enthousiasme en plezier, dat ik elke week weer geloof dat kamperen echt heel tof is. Het is ook altijd mooi weer in Camping Life, en het opzetten van tenten lukt hem in één keer. Voor het programma gaan Jessica en Sander ieder afzonderlijk op stap met een gezellig kampeergezin. Het ene gezin geeft het andere dan wat opdrachten, en andersom. Meestal zijn dit uitstapjes in de trant van ‘bezoek de plaatselijke kathedraal’ of ‘ga mountainbiken op de plaatselijke mountain’, maar het is altijd hopen dat het watersport betreft. Sander is zo’n presentator, die je het liefste zijn teksten ziet doen vanaf een surf- of duikplank, hm mm.

Maar het aller- allerleukste zijn de info-items die hij samen met zijn broer maakt over de nieuwste campers, caravans en tenten. Het zijn stuk voor stuk tijdelijke woningen die je voor geen goud wilt hebben, want het heeft vaak niets meer met kamperen te maken. Gek genoeg doet het door Sander zien demonstreren van alle verstelbare douchekoppen, gesponsorde hangmatten en uitvouwbare liefdesnestjes iedereen verlangen naar de zomer. Vier sterren, minstens, anders is er vast geen zwembad.

Deze recensie verscheen op 16 februari 2012 in de Volkskrant.